E-nummers: nodig of overbodig?

Als je naar de ingrediëntenlijst van bepaalde voedingsmiddelen kijkt zie je soms een hele waslijst E-nummers op het etiket staan. Die nummers verwijzen naar bepaalde additieven: hulpstoffen die men aan het product toevoegt om het te 'verbeteren'. Kunnen ze gevaarlijk zijn? Moet de consument dat allemaal zomaar slikken? Een kritische analyse.

Wat en waarom?

De 'E' voor het nummer betekent dat het om een stof gaat die door de Europese Unie goedgekeurd is. Het gebruik van andere hulpstoffen is verboden. Het spreekt voor zich dat de goedgekeurde stoffen grondig zijn getest op hun werking en eventuele bijwerking. Hoewel sommige additieven allergische reacties kunnen veroorzaken bij bepaalde mensen zijn ze in principe ongevaarlijk. De vraag is of ze ook nuttig zijn?

Hieronder vind je een tabel met een overzicht van de belangrijkste categorieën E-nummers en hun functie.

Nummer	Naam	Nut
E100-180	Kleurstoffen	Maken het uiterlijk van producten aantrekkelijker
E200-252	Conserveermiddelen	Remmen de groei van bacteriën en schimmels om de houdbaarheid te verhogen
E260-297 E322-385	Voedingszuren	Zorgen voor een zuurdere de smaak en/of verhogen houdbaarheid
E300-321	Antioxidanten	Voorkomen aantasting door zuurstof
E400-495	Emulgatoren, Geleermiddelen, Verdikkingsmiddelen	Maken dat vet en water gemengd worden tot één geheel (emulsie)
E400-495	Verstevigingsmiddelen	Verdikken en verstevigen producten
E400-495	Stabilisatoren	Behouden de toestand waarin het product zich vlak na de fabricatie bevond
E500-585	Zuurteregelaars	Regelen de zuurtegraad van een product waardoor andere stoffen beter kunnen werken
E500-585	Antiklontermiddelen	Gaan het samenklonteren van poedervormige levensmiddelen tegen
E500-585	Rijsmiddelen	Zorgen dat deeg zonder gist kan rijzen
E620-650	Smaakversterkers	Versterken de natuurlijke smaak
E900-914	Antischuimmiddelen	Voorkomen dat een product gaat schuimen of een vermindering ervan
E900-914	Glansmiddelen	Zorgen voor een glanzende oppervlaktelaag
E920-928	Meelverbeteraars	Verbeteren de bakeigenschappen van meel of maken het witter
E950-967 E420-421	Zoetstoffen	Geven een zoete smaak, maar geen of minder energie dan suiker
E900-1520	Gemodificeerde zetmelen	Chemisch aangepast zetmeel dat kan functioneren als verdikkingsmiddel, stabilisator, bindmiddel, e.d.
E938-948	Verpakkingsgassen	Verhogen houdbaarheid van producten door contact met zuurstof te voorkomen

Kleurstoffen!?

Veel van deze hulpmiddelen zijn gewoon nodig. De eventuele nadelen wegen niet op tegen het nut ervan. Meestal dan toch. De categorie waar ik serieuze vraagtekens bij plaats is de allereerste: kleurstoffen. Waarvoor dienen die? Om snoep er lekkerder doen uit te zien dan ze zijn? Onder andere, en dan had ik het woord 'lekkerder' wel tussen aanhalingstekens mogen plaatsen als je naar van die blauwe gelatinesmurfen kijkt.

Veel van die kleurstoffen zijn van synthetische oorsprong, maar lang niet allemaal gelukkig. Zo heb je ook natuurlijke kleurstoffen: o.a. bietenrood, caroteen uit wortelen en stoffen geëxtraheerd uit paprika (capsanthine), tomaten (lycopeen) of brandnetels (luteïne). Natuurlijke kleurstoffen zijn waarschijnlijk nog gezond ook, maar laten we ze dan niet gebruiken om ongezond spul er beter uit te laten zien.

Mijn aardbeiendrankje zou in ieder geval niet slechter smaken zonder cochenillerood, afkomstig uit schildluizen mocht u het niet weten. De luizen worden geplet en het vocht wordt gemengd met andere stoffen, zoals tin of aluin, om het extra te kleuren. Smakelijk!