Kosten bij internationale overschrijvingen

Vanaf 1 juli 2003 kan je gratis geld overschrijven binnen landen van de Europese Unie. "Gratis" is eigenlijk niet het correcte woord: in feite worden de tarieven voor grensoverschrijdende betalingen op één lijn geplaatst met de tarieven voor binnenlandse betalingen. In de meeste gevallen gebeurt het dus inderdaad kostenloos.

Voorwaarden voor een kostenloze internationale overschrijving

Een eerste voorwaarde om kosten te ontlopen is dat je bij een overschrijving de bank voorziet van het IBAN-nummer (International Bank Account Number) en de BIC-code (Bank Identifier Code) van de begunstigde. Die gegevens vind ik o.a. terug op mijn bankrekeninguittreksels. Je kan de BIC-code van je bank eventueel ook via deze BIC-zoekmachine achterhalen.

De tweede voorwaarde is dat je enkel in aanmerking komt voor een kostenloze transactie voor bedragen niet groter dan 12.500 euro. Vanaf 2006 wordt dit maximumbedrag opgetrokken tot 50.000 euro. Persoonlijk is dat nu niet het probleem voor mij.

Kortom, ik maak al lange tijd gebruik van die gratis internationale overschrijvingen. Het werkt nog eens extra praktisch ook via pc-banking. Toen ik onlangs echter 5 euro kosten aangerekend kreeg, keek ik nogal vreemd op.

Probleem: waar komen die 5 euro kosten vandaan?

Iemand uit Nederland had een bedrag van 100 euro overgemaakt op mijn rekening. Zijn bank snoepte daar 5 euro van af! Dit stond er op het rekeninguittreksel:

INFO VAN OPDRACHTGEVENDE BANK: EUR 100,00
BANKKOSTEN OPDRACHTGEVER: EUR 5,00
IN UW CREDIT: EUR 95,00

De reden van die 5 euro kosten bleek simpelweg het feit dat de opdrachtgever de optie 'shared costs' niet had aangevinkt. Bij die formule betalen opdrachtgever en begunstigde 'eigen kosten' en is het dus gratis. In het andere geval kan de bank dus 5 euro per overschrijving rekenen. Ten eerste vind ik dat relatief veel, en ten tweede vraag ik me af welke kosten die 5 euro zou dekken.

Een derde bedenking die ik hierbij heb is te lezen in richtlijn 97/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997 betreffende grensoverschrijdende overmakingen. In artikel 4 lees ik het volgende:

Indien de opdrachtgever bepaald heeft dat de kosten betreffende de grensoverschrijdende overmaking geheel of gedeeltelijk de begunstigde moeten worden aangerekend, moet deze door zijn eigen instelling daarvan in kennis worden gesteld.

Wat me niet aanstaat is dat men er van uit gaat dat de opdrachtgever de kosten betaalt (zie ook rekeninguittreksel hierboven). Hij stort 100 euro, maar ik krijg er maar 95 aan. Hij was me 100 euro verschuldigd en is dat bedrag ook kwijt, en niet meer dan dat. Ik ontvang slechts 95 euro. Kortom, ik, als begunstigde, draai op voor de kosten. Aangezien men er in mijn geval echter theoretisch van uit gaat dat de opdrachtgever de kosten betaalt, word ik dus niet op de hoogte gebracht van de kosten door mijn 'instelling', zoals in de richtlijn te lezen valt.

Besluit

Mijn conclusie is dat men in geval van kosten liefst zowel de opdrachtgever als de begunstigde op de hoogte brengt. Verder heb ik niet moeilijk gedaan over die 5 euro. In ieder geval is de beste oplossing gewoon "shared costs" toe te passen bij internationale overschrijvingen. Overigens vind ik die (overbodige?) optie niet op mijn pc-banking site.

Als afsluiter laat ik hier een link achter naar een publicatie van de Belgische Vereniging van Banken waarin alles nog eens in een notendop wordt uitgelegd: "Betalingen in euro over de grenzen heen: efficiënter en dus goedkoper".